कोतपर्वको फरार अभियुक्त
- प्रकाशचन्द्र खतिवडा
जङ्गबहादुर मरेको छैन
कालो तरवार नचाएर
टुँडीखेलमा परेड खेल्छ
निहत्था मान्छेलाई
शूली चढाउने आदेश दिंदै
जुँङ्गा मुसार्छ
अनि खेल्छ रगतको होली ।
प्रतिगमनको खास्टो ओढ्छ
सत्ताआरोहणको सपना देखी
गद्दी आरोहणको हुकुम बक्सन्छ
चन्ड मुन्ड सलबलाउँछन्
महाराजको आगमनमा
पाउमा दाम राख्दै
दन्डवत गर्छन हुक्के र वैठकेहरु ।
मलाई देश प्रिय लाग्छ
म देशकै कविता लेख्छु
मलाई स्वाधिनता प्रिय लाग्छ
म स्वाधिनताकै गीत गाउँछु
सीमा रेखामा गस्ति गर्दै
लड्छु अस्तित्वको लडाइँ
म गाउँदिन जयजयकार
राजा महाराजाको प्रशश्ति लेख्दै
म विद्रोही स्वभावकी छु
मलाई विद्रोह गर्न देउ
म च्यात्छु निरङकुशताका पर्दाहरु ।
हामीले हाम्रो काख रित्याएका छौं
स्वतन्त्रता सङ्ग्राममा छोराहरु गुमाइ
हाम्रो सिंदुर पुछिएको छ
युद्ध मोर्चामा मारिएका छन् पतिहरु
हाम्रो धैर्यता टुटिसकेको छ
हामी उठाउने छौं खुर्पा र खुँडाहरु ।
महाराज !
तिम्रो हुकुम
हामीलाई मान्य छैन
तिमी बर्बराउँछौ किन <
तिम्रो विक्षिप्तता देखेर
हामी दयाभाव प्रकट गर्न सक्दैनौं
तिमीलाई उचाल्ने हनुमानहरु
तिम्रो चाकरी गर्लान
तिमी अन्धभक्तहरुलाई
बरदान दिन्छौं
हामी श्राप दिउँला ।
तिमी दीवास्वप्न नदेख
व्यर्थै मन कुँडिन्छ
थुकेको थुक किन चाट्ने <
ओ जङ्गबहादुर !
तिमी कोतपर्वको फरार अभियुक्त हौ ।
